Als men eenmaal meedoet aan een trial, is men verplicht
deze af te maken.
Als iemand besluit mee te doen, is diegene
vrij om hier later op terug te komen. Men heeft het recht om op elk
moment de medewerking te beëindigen. Een patiënt hoeft niet te
vertellen waarom hij stopt. Tussentijds stoppen heeft geen invloed
op de eigen behandeling. Soms is direct stoppen niet mogelijk.
Iemand moet bijvoorbeeld eerst een kuur afmaken. Het is altijd
belangrijk om te vertellen dat men wil stoppen.
Deelname aan wetenschappelijk onderzoek is
gevaarlijk.
Bij het doen van onderzoek staat het welzijn van de deelnemers
centraal. Om iemand te beschermen en goede resultaten te kunnen
boeken, wordt mensgebonden onderzoek uitgevoerd onder strikt
wetenschappelijke en ethische voorwaarden. Voor de veiligheid moet
ieder protocol eerst worden goedgekeurd door de medisch-ethische
toetsingscommissie (METC) die ieder onderzoeksinstituut
(kankercentrum of algemeen ziekenhuis) verplicht heeft ingesteld.
Deze commissie beoordeelt het protocol aan de hand van strenge
maatstaven om er zeker van te zijn dat de patiënt niet blootgesteld
zal worden aan grote en onethische risico’s.
Bij geneesmiddelenonderzoek zijn er vier fasen. Bij onderzoek in
fase I loopt iemand het meeste risico. Bij onderzoek in fase IV is
het risico heel klein. Hoe groot het risico is, hangt af van het
soort onderzoek en van de gezondheid van de patiënt.
Alleen mensen die niet meer te behandelen zijn, kunnen
meedoen aan een trial.
Fase I onderzoeken naar nieuwe kankermedicijnen worden alleen
uitgevoerd met patiënten die niet meer geholpen kunnen worden door
andere, bekende behandelingen.
In fase III en IV onderzoeken doen patiënten mee die ook nog op een
andere manier behandeld kunnen worden.
Deelname aan een trial is alleen geschikt voor jonge
patiënten.
Iemand moet voldoen aan de voorwaarden (inclusiecriteria) voor
deelname aan de trial. Leeftijd kan een belangrijk criterium zijn.
Het is echter niet zo dat alleen jongen mensen mogen deelnemen. Bij
veel trials is de maximale leeftijd voor deelname rond de 70.
Als iemand aan de voorwaarden voldoet om mee te mogen
doen aan een trial, beslist uiteindelijk de behandelend arts of
iemand daadwerkelijk mee mag doen.
De patiënt beslist altijd zelf of hij mee wil doen aan een
trial. Deelname is geheel vrijwillig. Iemand wordt dus nooit
verplicht door een arts of andere zorgverlener om mee te doen. Een
patiënt maakt pas een keuze, als hij goed geïnformeerd is en zeker
weet dat hij dat wil.
De nieuwe behandeling is altijd beter.
Wanneer een arts vraagt mee te doen aan wetenschappelijk
onderzoek, betekent dit niet dat hij verwacht dat de mogelijk
nieuwe behandeling betere vooruitzichten biedt.
Dat is ook niet het geval als iemand het verzoek krijgt deel te
nemen aan een fase III onderzoek. Voorafgaand onderzoek gaf
aanwijzingen dat de nieuwe behandeling zou kunnen werken, maar
niemand weet dan nog of deze nieuwe behandeling daadwerkelijk beter
is dan de standaardbehandeling.
Als iemand mee wil doen aan een trial, moet hij snel
beslissen.
Het nemen van de beslissing om wel of niet deel te nemen is vaak
moeilijk. Iemand hoeft niet meteen te beslissen over deelname aan
een onderzoek. Een patiënt heeft het recht om de informatie thuis
rustig te bekijken.
Bron: KWF Kankerbestrijding, CCMO